خاطره رهبر انقلاب از نوروز ۱۳۴۲/ حمله به مدرسه فیضیه چگونه انجام شد؟

بخشی از خاطرات رهبر معظم انقلاب در کتاب «خون دلی که لعل شد» به فجایع رژیم پهلوی در مدرسه فیضیه اختصاص دارد.

خاطره رهبر انقلاب از نوروز 1342/ حمله به مدرسه فیضیه چگونه انجام شد؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، کتاب 424 صفحه‌ای «خون دلی که لعل شد» به‌همت محمّدعلی آذرشب گردآوری شده است. این کتاب ترجمه‌ فارسی کتاب «إنّ مع الصّبر نصراً» زندگینامه رهبر معظّم انقلاب است که توسط انتشارات انقلاب اسلامی چاپ و روانه‎ بازار نشر شد.

کتاب حاضر شامل بیان حکمت‌ها، درس‌ها و عبرت‌هایی است که به‌فراخور بحث‌ها بیان شده و هر کدام از آنها می‌تواند چراغ راهی برای آشنایی مخاطب کتاب به‌ویژه جوانان با فجایع رژیم پهلوی، و همچنین  سختی‌ها، مرارت‌ها و رنج‌های مبارزان و در مقابل، پایمردی‌ها، مقاومت‌ها، خلوص و ایمان انقلابیون باشد. به‌گفته آذرشب، این خاطرات حدود 20 سال پیش در جلساتی که درباره ادبیات و جهان عرب برگزار می‌شد، مطرح شده است.

بخشی از خاطرات این کتاب به فجایع رژیم پهلوی در مدرسه فیضیه اختصاص دارد که در ادامه منتشر می‌شود:

امسال عید نداریم

حلول سال نو نزدیک شد. ایرانیان بنا بر رسم معهود، می‌بایستی در آغاز سال نو با شادی و سرور و جامه‌های نو ودید و بازدید به استقبال بهار بروند. امّا امام پیشاپیش اعلام کرد ما سوگواریم و امسال عید نداریم.

علّت این اعلام، حمله به تظاهرات مسالمت آمیزی بود که در تهران صورت گرفت و گروهی از مؤمنین- از جمله آیت‌الله سیّد احمد خوانساری، از مراجع وقت ایران- در آن شرکت کردند. حضور یک مرجع در تظاهراتی مردمی، امر شگفت‌انگیزی بود. شگفت‌انگیزتر از آن، حمله‌ دژخیمان شاه به چنین تظاهراتی بود که این مرجع در آن شرکت داشت. آنها به ضرب و جرح تظاهرکنندگان  پرداختند؛ حتّی خود آقای خوانساری هم صدمه دید.

پس از اعلام عزا، همه‌ طلّاب جوان علوم دینی، به همان شکل که در مراسم عزا رسم است، لبا‌س‌های سیاه پوشیدند. برخی به یک پیراهن سیاه بسنده کردند و برخی هم بیشتر سیاه پوشیدند. به یاد دارم که نزد خیاط رفتم تا برایم پیراهنی سیاه بدوزد.

اوّل فروردین، مصادف با 23 سؤال بود، و روز بعد هم سالروز شهادت امام جعفربن محمّد صادق(علیه السّلام) بود و معمولاً در این روز مراجع دینی قم مجالس روضه برپا می‌کنند. مجلس حضرت امام(ره) در منزل ایشان، و مجلس آقای شریعتمداری در مدرسه‌ «حجّتیّه» بود. این هر دو مجلس پیش از ظهر و مجلس آقای گلپایگانی هم عصر در مدرسه‌ «فیضیّه» برپا بود.

رژیم شاه برای انتقام‌جویی از علمای قم، مخصوصاً در چنین روزی نقشه‌ خود را طرّاحی کرد. گروهی از افراد گارد مخصوص شاه به قم آمدند. نقشه‌ آنها این بود که در مجالس عزا که به مناسبت شهادت امام صادق(علیه السّلام) برگزار می‌شد، آشوب برپا کنند و سپس قدرت خود را نشان دهند و طلّاب حوزه‌ علمیّه را به خاک وخون بکشند.

می‌خواستند در مجلس امام(ره) مشکل‌آفرینی کنند. امّا روضه در منزل ایشان برقرار بود و منزل ایشان هم داخل کوچه‌های تنگ و پیچ‌درپیچ قرار داشت. لذا نقشه‌ آنها در آنجا نمی‌توانست موفِّق شود. علاوه بر این، یکی از معمّمین برخاست و با صدای بلند این نقشه را اعلام و آنان را تهدید کرد و فرصت را از دست توطئه‌گران گرفت. خواستند این مشکل را در مجلس آقای شریعتمداری ایجاد کنند. ولی یکی از «جاهل مسلک‌ها» که معروف به طرفداری از آقای شریعتمداری بود، متوجّه موضوع شد و برخاست و خطاب به حاضران گفت: هرکه بخواهد در این مجلس مشکلی بیافریند، کمرش را می‌شکنم. البتّه آنها در مدرسه‌ فیضیّه موفّق شدند.

 

مجلس سوگواری مدرسه‌ فیضیّه را به فاجعه‌ای بزرگتر تبدیل کردند که لکّه‌ ننگ همیشگی بر پیشانی رژیم شاه گذاشت. دژخیمان، به طلّاب حمله کردند و آنها را کتک زدند؛ برخی را کشتند، و برخی را از پشت بام به حیاط مدرسه پرتاب کردند. اندک اثاث ناچیز آنها را از حجره‌ها بیرون ریختند و به آتش کشیدند. چه‌ها که نکردند، که شرح آن به درازا می‌کشد.

انتشارات انقلاب اسلامی در نظر دارد تا «خون دلی که لعل شد» را برای اولین‌بار در سی و دومین دوره نمایشگاه کتاب تهران عرضه کند. علاقه‌مندان برای تهیه این اثر می‌توانند به اینجا مراجعه کنند.

انتهای پیام/

واژه های کاربردی مرتبط
واژه های کاربردی مرتبط
پربیننده‌ترین اخبار فرهنگی
مهمترین اخبار فرهنگی
مهمترین اخبار تسنیم
پرواز خارجی
همراه اول
ایران مال
بلیط هواپیما
قاصدک۲۴