ماجرای فیلم منتسب به شهید پاریاب و خاطره تلخ مردم از سرنوشت قهرمان جنگ

ماجرای فیلم منتسب به شهید پاریاب و خاطره تلخ مردم از سرنوشت قهرمان جنگ

فیلمی در فضای مجازی دست به دست می‌چرخد، ظاهراً جانبازی فوت شده است و اطرافیانش برای کفن‌ودفن او اقدام کرده‌اند. اما اتاق او محلی نامناسب برای سکونت است.

خبرگزاری تسنیم ـ نجمه السادات مولایی

فیلمی در فضای مجازی دست به دست می‌چرخد، ظاهراً جانبازی فوت شده است و اطرافیانش برای کفن‌ودفن او اقدام کرده‌اند. ازآ‌ن‌جایی که محل زندگی او یک نیم‌اتاق روی پشت‌بام با سقف کاذب و فضایی نامناسب برای سکونت است، دستخوش غصه مضاعف کسانی می‌شود که می‌فهمند یک جانباز اینجا زندگی می‌کرده است، به همین دلیل فیلم از محل زندگی او توسط یک گوشی شخصی از کسانی که بالاسر پیکر بی‌جان حاضر شده‌اند گرفته شده است و در فضای مجازی به‌سرعت پخش می‌شود. تعداد پله‌های منتهی به اتاق محل سکونت او زیاد و بلند و بدون ایمنی است. وقتی تصویر پای مصنوعی او کنار پیکر بی‌جان دیده می‌شود، موضوع تردد از پله‌های بلند برای رسیدن به اتاق تصوری آزاردهنده را ایجاد می‌کند.

سراسر دیوارهای اتاق مملو از عکس شهدای دفاع مقدس و مدافع حرم، عکس رهبری و تصاویر جنگ است که نشان از آن دارد ساکن این اتاق غریبانه با امکاناتی ابتدایی با خاطرات جنگ و جبهه روزگار خود را می‌گذرانده است. در فیلم اطلاعی از هویت فرد متوفی داده نمی‌شود و فقط از علاقه او به شهادت و زندگی غریبانه‌اش گفته می‌شود.

جانبازان دفاع مقدس , جانبازان شیمیایی , جانبازان اعصاب و روان , دفاع مقدس , بنیاد شهید و امور ایثارگران ,

متأسفانه این فیلم با اطلاعاتی غلط در کانال‌ها و گروه‌های مجازی وایرال می‌شود. متنی که در پیوست فیلم دست به دست می‌شود می‌گوید فیلم متعلق به شهید احمد پاریاب است که بعد از گذشت چند روز پیکر او پیدا شد. هرچند شهید پاریاب سرنوشتی مشابه این جانباز و چه‌بسا بدتر از او داشته است، اما این فیلم متعلق به شهادت پاریاب نیست. پاریاب 10 سال پیش آسمانی شد، در حالی که در این فیلم دیده می‌شود که پوستری از تصویر شهید مدافع حرم صیاد خدایی روی دیوار زده شده است که کمتر از دو ماه پیش در اول خرداد ماه 1401 به شهادت رسیده است.

حداقل واکنشی که بعد از انتشار این فیلم از مسئولان امر یا رواج‌دهندگان تصاویر این فرد متوفی انتظار می‌رفت این بود که هویت او را فاش کنند، هویت کسی که گفته می‌شود جانباز است و به‌عشق شهادت روزگار می‌گذراند، اما همه بیانیه‌ها و توضیح‌ها به تکذیب انتساب فیلم به سردار پاریاب بسنده شد و کسی از وضعیت این فرد، وضعیت ایثارگری و درصد جانبازی او دم نزد. تاکنون نیز پیگیری‌های خبرنگار تسنیم درباره هویت این فرد بی‌جواب مانده است. آنچه احساسات مردم را در مشاهده این‌گونه فیلم‌ها جریحه‌دار می‌کند، خاطره‌های تلخی است که از موارد مشابه رحلت غریبانه جانبازان و قهرمانان جنگ دارند که فقط یکی از این موارد به شهید پاریاب مربوط می‌شود.

جانبازان دفاع مقدس , جانبازان شیمیایی , جانبازان اعصاب و روان , دفاع مقدس , بنیاد شهید و امور ایثارگران ,

اما شهید احمد پاریاب کیست و چه‌چیزی از فیلم مشابهت به سرنوشت شهید پاریاب دارد؟

سردار شهید احمد پاریاب از هم‌رزمان نزدیک شهید همت و از فرماندهان لشگر 27 محمد رسول‌الله(ص) بود. حاج احمد پاریاب در اوایل سن جوانی به درجه فرماندهی گردان می‌رسد که بیش از 300 نفر را زیر پوشش خود دارد. او فرمانده گردان ویژه‌ای به‌نام گردان شهادت بود.

مسئولیت گردان شهادت از اسمش پیدا بود، یعنی یک گردان شهادت‌طلب؛ گردانی که آماده زدن به خط اول دشمن است. پاریاب فرمانده گروهی از بهترین بچه‌های دفاع مقدس بود. اگرچه همه بچه‌های رزمنده شهادت‌طلب بودند، اما گردان شهادت به‌طور ویژه این خصوصیت را داشتند و هر لحظه منتظر شهادت بودند.

این‌ها فعالیت‌شان به‌گونه‌ای بود که یا باید در کمین دشمن می‌رفتند یا با آرپی‌جی مقابل تانک‌های دشمن حاضر می‌شدند و خطرات گوناگونی را که هر لحظه گریبانگیرشان بود تجربه می‌کردند، همه این‌ها نیازمند شجاعت و دلیری زیادی بود، در آن زمان به تشکیل چنین گردانی نیاز بود. هر موقع در لشکر 27 محمد رسول الله(ص) کار گره می‌خورد، شهید همت، فرمانده لشکر می‌گفت: «کار را بدهید به احمد پاریاب تا برود با بچه‌هایش گره را باز کند.»

اما پاریاب بعد از سلحشوری‌های بسیار در انتهای جنگ با دو نوع مجروحیت سخت میان خانواده بازگشت؛ یکی مجروحیت شیمیایی و دیگری مجروحیت اعصاب و روان که هر کدام به‌تنهایی شرایط زندگی را برای یک جانباز سخت و طاقت‌فرسا می‌کند، تنگی نفس و مشکل شیمیایی آزارش می‌داد، سال‌های سال با کپسول اکسیژن این طرف و آن طرف می‌رفت، روزهای آخر عمرش به دوستانش گفته بود "داروی شیمیایی که من نیاز دارم تحریم شده و اکنون وقت‌ آن شده است که جان ناقابلم را در مقابل تحریم‌ها سپر کنم."

جانبازان دفاع مقدس , جانبازان شیمیایی , جانبازان اعصاب و روان , دفاع مقدس , بنیاد شهید و امور ایثارگران ,

مشکل اعصاب و روان و تشدید حمله‌های عصبی حاصل از موج انفجار زندگی خانواده را کنار او سخت کرده بود، به همین دلیل سال‌های انتهای عمرش تصمیم می‌گیرد تنها و به‌دور از همسر و فرزندانش زندگی کند. او راهی خانه کوچک و محقری در قرچک ورامین می‌شود و تنهایی روزگار را غریبانه سپری می‌کند بدون آنکه کسی از وضع زندگی‌اش خبر داشته باشد، نجیبانه بدون اعتراض به وضعیت مالی نامناسب امورات خود را به‌سختی می‌گذراند و تا روز آخر دلش برای انقلاب و رهبری می‌تپد.

اسفند ماه سال 91 بود که خبر شهادت این فرمانده قدیم جنگ، زلزله‌ای در رسانه‌ها به‌راه انداخت. نوع شهادت این جانباز، تکان‌دهنده و غریبانه بود. احمد پاریاب تنها زندگی می‌کرد و به همین دلیل تا چهار روز پس از شهادتش هم کسی از هجرت او به دیار باقی باخبر نشده بود، نه کسی سراغی از او می‌گرفت و نه پرستار و مراقبت پزشکی کنارش برای مراقبت روزانه خود داشت.

چهار روز بعد همسایه‌ها به آتش‌نشانی زنگ می‌زنند و آن‌ها را از شنیده شدن بویی خاص در محل باخبر می‌کنند. نیروهای آتش‌نشانی با ورود به منزل ایشان با پیکر بی‌جانشان مواجه می‌شوند. سعید قاسمی می‌گفت: «او بو نگرفته است، این بوی گند ماست و بوی گند جامعه است که علمداران و شیرهایش را فراموش می‌کند...»، پیکر مطهر او در قطعه 29 گلزار شهدای تهران به خاک سپرده شد، و روسیاهی این داستان برای آنانی ماند که امثال او را نادیده گرفتند.

هرچند نوع شهادت این جانباز شیمیایی و اعصاب و روان باعث رسوایی تمام آنانی است که برای این افراد کم گذاشته‌اند اما باز هم برخی از ایشان از این اتفاق درس نمی‌گیرند، و ظاهراً هر از گاهی خبری از هجرت غریبانه یک جانباز در بی‌خبری اطرافیان، مردم و مسئولان، دردی بر دردهای جامعه می‌افزاید، جانبازانی که نجیبانه با کمبودهای زندگی خود می‌سوزند و می‌سازند،
کسانی که در تجمع‌های پشت درهای بنیاد شهید دیده نمی‌شوند، کمتر پیش می‌آید پای بیانیه یا نامه اعتراضی از ایثارگران به مسئولان را امضا کنند، حاضر نیستند برای گرفتن امکاناتی که کمترین حقشان است ساعت‌ها وقت خود را در بروکراسی ادارات تلف کنند. برخی از بی‌تفاوتی‌ها در برابر حقوق جانبازان به‌شدت آزارشان می‌دهند اما دم نمی‌زنند تا سویی از چراغ پرفروغ نظام اسلامی که برایش سلامتی‌شان را دادند، کم نشود. شاید اصلاً پای هیچ مسئولی بر در خانه‌شان باز نشده باشد و گاهی حتی همسایه‌شان از بغض‌های فروخورده‌شان اطلاعی نداشته باشند.

جانبازان دفاع مقدس , جانبازان شیمیایی , جانبازان اعصاب و روان , دفاع مقدس , بنیاد شهید و امور ایثارگران ,

قاسم رضایی؛ جانباز مشهدی که به‌خاطر شباهت به اتباع افغانستانی رد مرز شد و در غربت جان باخت

اما این رفتار قهرمانان جنگ که بعد از گذشت چند دهه از دفاع مقدس همچنان در حال جنگیدن با مجروحیت‌های خود هستند، دلیل نمی‌شود از وظایف دستگاه‌های مسئول، رسانه‌ها و ما مردم چیزی کم شود، همچنان در اتفاقات این‌چنینی بزرگترین تقصیر بر گردن آنانی که شانه زیر بار مسئولیت دادند اما در هیاهوی رسانه‌ای برای میزان سهم ایثارگران از قوانین ایثارگری و اعتراضات رنگارنگ از سرکشی به وضعیت این دست از جانبازان غافل مانده‌اند.

انتهای پیام/+

واژه های کاربردی مرتبط
کتاب تسنیم - جنگ شناختی
واژه های کاربردی مرتبط
پربیننده‌ترین اخبار فرهنگی
اخبار روز فرهنگی
مهمترین اخبار
فلای تو دی
همراه اول
رازی
بانی مد
میهن
طبیعت
بیمه ملت
الی گشت
opark
triboon
بلیط هواپیما
بانک کارآفرین